زنده گينامه استاد عبدالقيوم بيسد پدر تياتر افغانستان

محترم استاد عبدالقیوم بیسد پدرتیاتر افغانستان در سال 1307 خورشیدی در ده افغانان شهر کابل تولد شده است ودرسال 1324 هجری  خورشیدی  از لیسه عالی استقلال فارغ گردیده  واز آنجایکه ذوق وعلاقه خاص به هنر تیاتر داشته  ورسما فعالیت هنری خویش  را درهمین سال در پوهننی ننداری ریاست مستقل مطبوعات آغاز کرده است

 محترم استاد عبدالقیوم بیسد پدر تیاتر افغانستان د ربارۀ فعالیت های هنر وخدمات فرهنگی خویش ذیلا یادآوری مینماید

فعالیت های هنری

در ثورسال 1322 خورشیدی پرده تیاتر معاصر افغانستان با نمایشنامه “میراث” اثر استاد عبدالرشید لطیفی باز شد ومن درآن نقش یک مرزای کم سواد را وافسقال را داشتم .
از جملۀ اعضای مؤسیسن وآغاز گران هنر تیاتر فقط من به این هنر مقدس ، پرزحمت وکم مزد تا امروز که بیشتر از نیم قرن میگذرد وفادار مانده ام
طی نیم قرن فعالیت های هنری یا فرهنگی ام در بیشتر ازسه صد نمایشنامه از درامه نویسان مشهور شرق وغرب از آشیل سوفوکل و اوروپید دروه یونان باستان تا قرن پانزده وشانزده شکسپیر و مولیر و هوگو تا قرن اخیر اوژن یونیسکو ،  اونیل  ، چخوف ، برشت ، استاد توفیق الحکیم مصری ، استاد عبدالرشید لطیفی ، استاد برشنا ، عبدالرحمن پژواک ودیگران نقش های اول را بازی کرده وبه کارگردانئ من روی سن رفته است

افسانه های کاکا منجانی که زمانی شهرت زیاد داشت وزن مرد پیرو جوان واطفال هفتۀ یکبار پای رادیوهای خود می نشست وبا علاقمندی به آن گوش میدانند، از ابتکارات من بود وهمان کاکا منجانی من بودم

درنوروز سال 1356 که سال آشتی ملی تجلیل شد برای اولین بار نمایشنامۀ میدانی ” مسافر” که با الهام از آهنگ ای مسافر آواز خوان جوان ومحبوب قاسم بخش به شکل نمایشنامه تنظیم شده بود با اشتراک بیشتر از سه صد نفر نقش آفرینان جوان که اکثر شان تازه کار بودند به کارگردانئ من واستاد بهزاد دراستدیوم ورزشی گریستند…  خندیدند … و احساسات میهنی فریاد برمی آوردند ، کف میزدند واز نمایشنامه به گرمی استقبال نمودند  در آنوقت من معین کیمتۀ دولتی کلتور بودم
ابتکارات زیادی در عرصۀ کارهای تیاتری وتلویزیونی دارم که برمبنای آنها ، یگانه هنرمندی هستم که درطول تاریخ تیاتر معاصر افغانستان علاوه بربدست آوردن لقب رسمی  استادی وکلیدی نقرۀ ئی شهر هرات میدال ها وتقدیر نامه ها وهنرمندسال ، افتخار لقب سلطان ستیژ وبالاتر از همه لقب پدر تیاتر افغانستان را سالهاست که مردم مهربان ، قدردان وهنردوست کشور به من بخشیده اند
علاوتا برخی از منتقدین وصاحب نظران هنر وفرهنگ کشور بسیاری ازآثار ونمایشنامه  های که نگارش ویا کارگردانی ونقش آفرینی کرده ام از جمله شهکاری های هنری برشمرده اند مثل: درام اوپدرم نیست ، سمبول قانونیت ، مفتش ، آدمک ها ، شب شلاق ، زمین وپلنگ در لباس ملنگ ، حشیش ……. وبرخی دیگر

همچنان بعضی از سروده ها وتصنیفهایم در مجله های ژوندون پشتون ژغ وروزنامه های انیس واصلاح وقت به نشر رسیده است
گزینۀ سروده های  دوران آواره گی ومقاومت من زیر عنوان یگ شهر اسکلیت در سال 1381 طبع اول دوهزار جلد شامل چهل وپنج قطعه شعر است که در مرکز نشراتی صبور به طبع رسید وبزودی نایاب گردید

وظایف رسمی ، اجتماعی وافتخاری

هنر پیشینه وکارگردان رسمی تیاتر تلویزیون و رادیو ، مدیر مسئول پوهننی ننداری وشهری ننداری کار گردان افتخاری لیسه های ملالی ، رابعه بلخی ، زرغونه وموسسۀ نسوان وکودکستان ها ولیسه های استقلال وامانی عضو هیئت رئیسه اتحادیه هنرمندان ، نماینده منتخب مکروریان ها سوم وعضو هیئت رئیس شهرداری کابل ونماینده منتخب مردم شهر کابل در مجلس سنا و  رئیس کمیسیون فرهنگ وعلوم آن مجلس ،  نماینده منتخب صنف هنرمندان افغانستان در دولویه جرگه اخیر همچنان استاد پوهنحی هنرهای پوهنتون کابل درزمینۀ کارگردان ، هنر پیشه گی وفن سخنرانی ، معین وسرپرست کمیتۀ دولتی کلتور وآخرین وظیفه ام مشاور فرهنگی وزیر اطلاعات وکلتور بشیر روهیگر درسال 1370 و 1371 بود

درصفحات شمال کشور
از خزان سال 1371 تا آمدن طالب ها رئیس هنرهای صفحات شمال استاد ادبیات نمایشی ونمایشنامه وفلنامه نویسی وفن سخنرانی در پوهنحی ادبیات دانشگاۀ بلخ بودم وافتخار عضویت کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی را نیز داشتم

آثاری که تااکنون به نشر رسیده
پانزده نمایشنامه تیاتری وتلویزیونی
 دوصد افسانۀ اطفال
چهارده نمایشنامۀ رادیوی
سریال تلویزیونی به نام قربانی که بزودی به نشر میرسد
آثار نشر نشده
تاریخ تیاتر افغانستان تحت عنوان – من وتیاتر – تلویزیون وسیاست
نمایشنامۀ انتقادی انتباهی  نماینده مردم
نمایشنامۀ اجتماعی وحماسی مریض – سی سال است روی آن کار میکنم
اولین سریال کمیدی انتقادی عشق پیری یا قند آغا زن میگیرد – دربیست قسمت بزودی کار ثبت آن آغاز خواهدشد