چهارشنبه مرداد ۳۰, ۱۳۹۸

اشتباه مشترک

اشتباه مشترک

جداست دیده؛ ولی ما گناه مشترکیم

تفاوتی به قدم هاست، راه مشترکیم

چون روزگار به هر حالت که پیش آید؟

همان دو رنگ سپید و سیاه مشترکیم

در این چمن، تو اگر رنگ، من اگر ساقه

ز روی ریشه شناسی، گیاه مشترکیم

تو حسن محض، من عشق محض؛ پس هر دو

درست و راست بگویم گناه مشترکیم

به چشم روشن فردا صداقتیم، امروز

در این قلمرو کور، اشتباه مشترکیم

نماد روشن زیبا ترین گردش ها

فراز تیره تر از تیره، ماه مشترکیم

که گفته است نگنجد دو شه در اقلیمی

به ملک دل، من و تو پادشاه مشترکیم

گره، شکست تو خورده است با شکست من

به هر کجاست نبردی، سیاه مشترکیم

نشد که عاطفه ای رو به ما کند گاهی

برای هر چه ستم؛ قبله گاه مشترکیم

کسی دگر نتواند ترا کند تردید

یقین بودن خود را گواه مشترکیم

احمد ضیا رفعت

نشر شده در: اشعار

بدون نظر.

نظر دهيد


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.