یکشنبه شهریور ۲۴, ۱۳۹۸

چرا هشتم مارچ؟

چرا هشتم مارچ؟

تاریخ روزی جهانی زن هم زمان تاریخ مبارزه سیاسی و اجتماعی علیه تبعیض است. این روز روز همبستگی برای مبارزه در راه برابری حقوق و شرایط بهتر کاری و زنده گی زنان است. انتخاب تاریخ روز هشتم ماه مارچ به عنوان روز جهانی زن به خاطر مبارزه زنان کارگر نساجی در سال ۱۸۵۷ در شهر نیویورک امریکا بر میگردد. شرایط کاری سخت و غیر انسانی و دستمزد کم کارگران زن که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم همراه با مردان در کشور های صنعتی وارد بازار کار شده بودند، آنان را وادار به اعتراض و مبارزه صنفی به شکل های سازمان یافته و یا غیر متمرکز علیه این بی عدالتی میکرد.

در این روز، کارگران زن در یک کارخانه بزرگ پوشاک برای اعتراض علیه شرایط بسیار سخت کاری و وضیعت اقتصادی شان دست به اعتصاب برای کارگران نساجی باقی ماند. نا رضایتی عمومی از این شرایط برای زنان کارگر ادامه داشت. در هشتم مارچ سال ۱۹۰۸ ، بعد از گذشت بیش از ۵۰ سال کارگران زن کارخانه نساجی کتان در شهر نیویورک که با خاطره اعتصاب در این روز، به دلیل تبعیض، محرومیت و فشار زیاد کار در مقابل حقوق بسیار کم اعتصاب خود را شروع کردند. صاحب این کارخانه به همرای نگهبان ها برای جلوگیری از همبستگی کارگران دیگر بخش ها با این اعتصاب و سرایت آن به بخش های دیگر این زنان در کارخانه محبوس کرد. به دلایل ناشناخته یی آتش  در کارخانه در گرفت و فقط تعداد کمی از زنان کارگر که محبوس بودند توانستند خود را نجات دهند و ۱۲۹ زن در آتش سوختند. روز هشتم ماه مارچ بر پایه سنتی مبارزه کارگران زن علیه شرایط سخت کاری شان در خاطره ها ماند. در سال های بعد، در کشور های مختلف اروپای و امریکا مبارزه زنان به شکل تظاهرات و اعتصاب کاری علیه فشار، تبعیض و استثمار کاری و همینطور برای داشتن برابری حقوق در اجتماع علیه جنگ ادامه پیدا کرد.

خانم کلارازتکین (۱۸۵۷-۱۹۳۳) یکی از مهمترین مدافعان حقوق زنان در کشور آلمان خواست های

مبارزان زدن در آلمان را مبنی بر هشت ساعت کار در روز برای زنان، همینطور حق داشتن تعطیلات و مرخصی زایمان و برابری حقوق در مقابل قانون مطرح کرد. در اروپا دومین کنفرانس سوسیالیستی بین المللی زنان که در آن صد شرکت کننده از هفده کشور جهان شرکت داشتند، به پیشنهاد کلارازتکین در ۲۷ اگست سال ۱۹۱۰ در کپنهاگ روز هشتم ماه مارچ به عنوان روز زن و برای دفاع از حقوق آنان در مقابل تبعیضهای مختلف و چند جانبه برگزیده شد. اولین روز جهانی زن در ماه مارچ ۱۹۱۱ در دانمارک، آلمان، اتریش، سویس و امریکا برگزار شد. میلیون ها زن در برگزاری این روز شرکت کردند. خواست های اساسی زنان عبارت بودند از قوانین حمایت کننده کار برای زنان، حق رای و شرکت در انتخابات، مبارزه علیه جنگ های امپریالیستی، برابری مزد با مردان در مقابل کار مساوی، هشت ساعت کار در روز، حمایت از مادر و کودک و تعین حداقل مزد.

با روی کار آمدن حکومت دیکتاتوری فاشیستی در کشور آلمان و ممنوع کردن هر گونه تشکیل مخالف،  امکان برگزاری این روز غیر ممکن گردید. با وجو اینکه در این سال ها مبارزان حقوق زنان تاکید زیادی روی وضیعت اقتصادی زنان و فشار ها و تبعیض در محیط کار بر آنان داشتند و کمتر به بافت مردانه و پیچیده جامعه پرداخت میشد؛ ولی زنان مبارز از کشور های مختلف خواستهای خود برای رفع تبعیض در خانواده و کار تربیتی زنان را نیز مطرح کرده بودند.

بعد از جنگ های دوم در کشور های اروپای شرقی، جشن روز زنان در سال ۱۹۴۶ دوباره برگزار شد. در این کشور ها روز زن به عنوان جشن رسمی و از طریق دولتی نیز به دلیل نشان دادن تمایلات حکومت به بهبود وضع زنان گرامی داشته میشد.

در کشور های اروپای غربی در ابتدا بعد از جنگ هیچ برنامه در ارتباط به روز زنان برگزار نمی شد. بعد ها این روز به عنوان روز مبارزه برای خواست های عمومی زنان و روز خانواده و جشن عمومی زنان تبدیل شد. در سال های ۸۰ بود که در این کشور ها روز هشتم مارچ بازهم اهمیت و معنای خاصی پیدا کرد. دوباره موضوعات مانند برابری حقوق زنان در تمام عرصه های زنده گی حق سقط جنین ، رفع تبعیض در زنده گی خانواده گی و حمایت از مادران در دوران حامله گی و بعد از زایمان مورد توجه قرار گرفتند. یکی از نقاط اوج این اعتراض ها در سال ۱۹۹۴ روز اعتصاب از زنان بود که بیش از یک میلیون زن در سراسر آلمان علیه تبعیض و نا برابری در حقوق زنان در آن شرکت کردند. امروز بزرگداشت این روز تقریبا در تمام کشور ها به عنوان اعتراض عمومی به اجحاف و فشار به روی زنان و هم جنین تجلیل از کسانی که این مبارزه را شروع کردند و برای دگرگونی و بهبود وضع زنان تلاش ورزیدند، برگزار میشود. از این تاریخ به بعد هشت مارچ به عنوان روز گرامی داشت از یک قشر بزرگ و جامعه ساز جامعه انسانی که همانا زن باشد در تمامی کشورها با شدت و ضعف فرهنگی برگزاری می گردد. افغانستان هم که در گذر تاریخ تحولات و تطورات زیادی را از مجراهای مختلف چشیده است، زن محرومین ترین و آسیب ترین قشر انسان افغان دانسته می شود. انسان که درد و رنج بیشماری را به دلایل جنسسیت زنانه شان در عرض چندین سده پسین متقبل شدند بعد از یک و نیم دهه تلاش های پیگیری و خسته گی ناپذیر، حقوق زنان افغان را وارد متون وادبیات فرهنگی و اجتماعی کشور نمودند. بنابراین هشتم مارچ در افغانستان هم؛ نه به گسترده گی و فراست که در دیگر کشورهای جهان از ان تقدیر و برزگداشت به عمل می اید، تجلیل می گردد.

 

نشر شده در: اخبار و گزارشات, پيام ها

بدون نظر.

نظر دهيد


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.